Koty mają reputację istot wyniosłych i niezależnych. Jednak to, jak reagują na swoich opiekunów, sugeruje, że nie doceniamy ich zdolności społeczno-poznawczych i głębi przywiązania do swoich opiekunów.
Zmiany w układzie odpornościowym mogą wskazywać, dlaczego czynniki społeczne, takie jak samotność, wiążą się ze zwiększonym ryzykiem chorób serca, infekcji wirusowych i raka.
Nieszkodliwe wydaje się przygotowywanie do kolejnego maratonu ulubionego serialu. Dlaczego jednak tak chętnie i długo oglądamy telewizję i czy naprawdę jest to bez znaczenia? Badania uczonych z University of Texas w Austin pokazały, że im bardziej jesteś samotny/a i przygnębiony/a, tym bardziej prawdopodobne jest, że spędzasz bardzo dużo czasu przed ekranem telewizora.
Pieniądze szczęścia nie dają, dotyczy to także wszelkich wartości materialnych: badania pokazują, że ludzie, którzy przywiązują dużą wagę do bogactwa, statusu materialnego i innych tego rodzaju rzeczy, są bardziej przygnębieni, niespokojni i mniej towarzyscy niż pozostali.
Czy William Szekspir miał rację, kiedy powiedział: „Lepiej kochać i stracić miłość niż nigdy nie kochać w ogóle"? Uczeni z Michigan State University postanowili ilościowo określić poczucie szczęścia osób będących w związku małżeńskim, byłych małżonków i osób samotnych pod koniec ich życia. Chcieli sprawdzić, na ile miłość i małżeństwo wpłynęły na ogólne samopoczucie.
W ciągu ostatnich latach sens życia stał się istotną kwestią w badaniach medycznych, szczególnie w związku z tym, że liczne społeczeństwa się starzeją. Okazuje się bowiem, że poszukiwanie sensu życia i jego znalezienie są ważne dla zdrowia i dobrostanu ludzi, mówią eksperci z University of California w San Diego.
Na całym świecie codziennie rano rozgrywa się ciekawy paradoks społeczny, gdy miliony ludzi wsiadają do pociągów, autobusów i tramwajów: chociaż istoty ludzkie są jednym z najbardziej społecznych gatunków na świecie, gdy przebywają blisko siebie, np. siedzą kilkadziesiąt centymetrów dalej, zwykle się ignorują. Tymczasem warto rozmawiać - i ze znajomymi, i z nieznajomymi, bo to poprawia samopoczucie.
Możliwość połączenia z innymi i poczucia przynależności to podstawowe ludzkie potrzeby. Teraz na Uniwersytecie Swansea zbadano, w jaki sposób są one determinowane nie tylko przez nasze osobiste relacje, ale i inne czynniki.
Towarzystwo zwierzęcia po stracie współmałżonka lub życiowego partnera może pomóc osłabić objawy depresji i samotności u osób starszych.
Kiedy kobiety się starzeją, wzrasta u nich ryzyko chorób układu krążenia i przewyższa ono zagrożenie dotyczące mężczyzn, głównie z powodu obniżonego poziomu estrogenów, które regulują funkcje naczyń. Stąd wiele badań koncentruje się na różnych czynnikach ryzyka tych chorób. Jedno z nich sugeruje, że jedzenie w samotności może przyczynić się do zwiększonego prawdopodobieństwa problemów sercowo-naczyniowych u starszych kobiet.
Forma terapii rozmowy, prowadzona przez przeszkolonych pracowników przez telefon, zmniejszyła poziom samotności seniorów, którzy zostali odizolowani w czasie pandemii.
Samotność jest nie tylko przykrym odczuciem, ale także zaburza normalny nocny sen. Według uczonych, kłopoty ze snem mogą być jednym ze sposobów negatywnego oddziaływania poczucia izolacji na nasze zdrowie.
Samotność to przejmujące odczucie. Jeśli się utrzymuje, może prowadzić do chorób psychicznych, takich jak depresja lub zaburzenia lękowe. Naukowcy z uniwersytetów w Bonn, Hajfie i Oldenburgu odkryli, że poczucie izolacji wiąże się z ograniczonym zaufaniem.
W ostatnich latach eksperci ds. zdrowia publicznego ostrzegają przed rosnącą „epidemią" samotności, wskaźniki tego doświadczenia podobno podwoiły się w ciągu ostatniego półwiecza. W nowym badaniu uczeni z University of California San Diego School of Medicine sprawdzili, w jakim wieku w największym stopniu ludziom doskwiera samotność.
Izolacja społeczna jest powiązana z różnymi problemami zdrowotnymi, a także krótszym życiem. Dlaczego tak się dzieje?
Sotagliflozyna – lek na choroby nerek i cukrzycę pomaga uchronić się przed udarem